Martaren infernua

Egilea: Pasqual Alapont

Itzultzailea: Koro Navarro Etxeberria

Zer gertatzen da pasarte honen ondotik? - Martatxo, neska, zuk dena nahi duzu: urak egin dituzu oraintxe. - Zer nahi duzu egitea? - Nola edo hala atentzioa eman behar –bota zuen Carmenek-. Mingaina aterata ibilarazten gaitu beti. - Tapizeria! –kezkatu zen Braulio-. Estal ezazue zerbaitekin –eta koipez zikindutako zatar bat eman zien. - Zuk ipurdian daukazu sentsibilitatea, zergatik ez didazu burdinazko palanka bat ere ematen?

Marta ospitalera eraman zuten eta bertan izan zuen haurra.

Ez zuten ospitalera joateko denborarik izan eta Martak autoan izan zuen haurra.

Alboko kotxean zegoen mediku batek lagunduta izan zuen Martak haurra kotxean.

Pasarte honetan zer deskubritu zuen Martak? Jaiki eta kartoizko kutxa handi bat hartu zuen mutilaren gauzak paketatzeko, Héctor bere bizitzatik urruntzeko, sekulan berriz ez ikusteko, izurriak jotako baten jantziekin egingo litzatekeen bezala. Orduan, liburuak hartzerakoan, disketeen kutxa lurrera erori eta zabaldu egin zen. Ez zegoen disketerik batere haren barruan. Martak edukia mahaiaren gainean hustu zuen eta aho-zabalik geratu zen.

Eduki horien artean hamaika nortasun agiri zeuden

Eduki horien artean arropa gabe agertzen zen emakume baten argazkiak zeuden.

Eduki horien artean giltz ezezagun batzuk ageri ziren

Héctorrek nola lortu zuen pasarte honetan ageri den dirua? - Baina ez daukagu sosik ere, hobe dugu etxean geratu, oraindik ez didate ezer ordaindu –esan zuen neskak. Une hartantxe, Héctorrek, prestigitadore bat bailitzan, billete-sorta bat atera eta billeteak lau haizetara bota zituen, airean biraraziz. Marta seko harrituta geratu zen konfeti-zaparrada hura ikusita.

Bere gorputza zientzia esperimentu batzuetarako eskainita.

Martak oparitutako motorra saldu ostean eskuratu zuen dirua.

Prostituzio bidez lortu zuen dirua

Pasarte honetan geratutakoarekin, zer pentsatu zuen Martak? - Please, where is hotel Astoria? –galdetu zuen une hartan turistak. Héctorrek, tankera itxuratia hartuz, eskua estutu zion ingelesari, eta serio-serio erantzun zion, gentleman baten aire hantustearen eta letragabe baten adierazmolde sinkopatuaren artean, ahoskera berariaz kaskarrarekin. - My name is Dick –esan zuen. - Pleased to meet you –erantzun zuen besteak irribarre batez-. My name is John. - The teacher is English –jarraitu zuen Héctorrek erabateko soseguaz. John izenekoak handi-handi zabaldu zituen begiak. - Sorry? - Sorry hi, txatxua, eta entzun ezak ondo, galduko haiz-eta bestela.

Errespeturik gabe hitz egin ziola esan zion Martak eta modu zakarrean aritu zela.

Marta elkarrizketa honen ostean konturatu zen Hectorrek ez zekiela ingelesez hitz egiten.

Martak Hector arrazista zela atzeman zuen.

Zer dakizu testu honetan aipatzen den eraztunari buruz? “Héctorrek Marta hasiera-hasieratik jakin-minez eduki zuen eraztun bat erabiltzen zuen; zilarrezko zigilu bat zen, eta behatz txikian janzten zuen; inizial batzuk zeuzkan grabatuak, hain apainduak, non urrutitik zailak baitziren asmatzen. Oso fina zen; ez zen jaunartzeko ohiko zigilu urre-kolorea, areago zen emakume-eraztuna, maitasunezko oroigarria-edo”.

Eraztuna Hectorren amona Isidorarena zen.

Eraztuna Hectorren bikotekide ohiarena zen.

Eraztuna desagertutako Isabel Fortezarena zen.

Zer gertatu zen pasarte honetan? Julia sen hutsez, bere burua estaltzen hasi zen, baina amorrua eman zion, zeinek eta halako morroi nazkagarri batek ikaratzea. Hala, nahiz eta lotsak akabatzen egon, mantso-mantso bildu zen toailan. - Atea itxia zegoela uste nuen –esan zuen poliki, eskuila hartuta, bere sumin guztia orrazteko ekintzan ipiniz. - Ilea lehortzea nahi? –esan zuen Héctorrek xuxurlo batean. Desirak ahotsa dardarazten zion.

Julia bortxatzen du Hectorrek.

Juliak alde egiteko eskatzen dio eta Hextor haserretu egiten da.

Juliak nazka ematen ziola eta berarekin inoiz ez lukeela deus ere izanen erantzun zion.

Zer gertatu zen pasarte honetan? - Bueno, martxa egin behar duzue, bestela igogailua galduko duzue. Hartu duzue dena? –galdetu zien Héctorrek. Carmen eta Julia luzatzen ari ziren alde egiteko garaian, atzeneko unean haien adiskideak agertu beharko balu bezala, urte-erdi lehenagoko bere aurpegi alai harekin, eta amesgaizto hartatik esnatuko zituelakoan.

Carmenek eta Juliak pisua utzi zuten egunean, Héctorrek igogailura lagundu zituen, lehenbailehen joan zitezen.

Alde egin orduko Marta azaldu zen eta besarkada bat eman zien.

Carmen eta Julia ziztu bizian joan ziren etxetik hainbat arinen ihes egin nahi izan zuten.

Zuzendu